Przebieg formacji i rozeznanie
Formacja do diakonatu stałego przebiega w trzech etapach i podlega stałemu rozeznaniu duchowemu, naukowemu oraz psychologicznemu.
Rozeznanie i dopuszczenie do święceń
Pragniemy podkreślić, że samo uczestnictwo w formacji nie oznacza automatycznego dopuszczenia do święceń diakonatu. Celem okresu przygotowania jest wszechstronne rozeznanie kandydatów oraz ocena ich dojrzałości ludzkiej, duchowej, intelektualnej i pastoralnej.
Kandydaci będą podlegać ocenie formacyjnej, naukowej oraz psychologicznej. Ostateczną decyzję o dopuszczeniu do święceń podejmuje biskup diecezjalny.
Przypominamy: zgodnie z przepisami prawa kanonicznego mężczyźni nieżonaci, którzy przyjmą święcenia diakonatu, nie będą mogli w przyszłości zawrzeć sakramentalnego małżeństwa.
Odpowiedzialność organizacyjna
Zgodnie z zarządzeniem Biskupa Siedleckiego Kazimierza Gurdy, zadanie wdrożenia formacji do diakonatu stałego w Diecezji Siedleckiej zostało powierzone Referatowi Liturgicznemu Kurii Diecezjalnej Siedleckiej.
Formacja prowadzona jest w oparciu o przepisy prawa kanonicznego oraz dokumenty Kościoła dotyczące diakonatu stałego, m.in. Ratio fundamentalis institutionis diaconorum permanentium Kongregacji ds. Wychowania Katolickiego oraz wytyczne Konferencji Episkopatu Polski dotyczące formacji, życia i posługi diakonów stałych w Polsce.
Posługa, praca zawodowa i utrzymanie
Diakonat stały jest powołaniem do służby w Kościele, a nie formą zatrudnienia ani sposobem uzyskania stałego wynagrodzenia.
Kandydat do diakonatu powinien mieć świadomość, że przyjęcie święceń nie oznacza automatycznego zatrudnienia przez diecezję lub parafię, przyznania etatu, pensji ani innych świadczeń pracowniczych.
Diakoni stali, którzy pracują zawodowo, prowadzą działalność gospodarczą albo otrzymują emeryturę lub rentę, utrzymują siebie i swoje rodziny przede wszystkim z tych dochodów. Posługa duszpasterska jest przez nich podejmowana równolegle z obowiązkami rodzinnymi i zawodowymi, zgodnie z zadaniami powierzonymi przez biskupa diecezjalnego.
W uzasadnionych przypadkach możliwy jest zwrot wydatków poniesionych bezpośrednio w związku z wykonywaniem konkretnej posługi, na zasadach określonych przez diecezję lub podmiot, na rzecz którego diakon wykonuje dane zadanie. Zwrot kosztów nie jest wynagrodzeniem za przyjęte święcenia.
Odmienna sytuacja może dotyczyć diakona, któremu powierzono pełnoetatowy urząd lub stałe zatrudnienie w instytucji kościelnej. Ewentualne wynagrodzenie wynika wówczas z konkretnego urzędu, umowy lub zakresu obowiązków, a nie z samego faktu bycia diakonem.
Kandydat, szczególnie będący mężem i ojcem, powinien przed rozpoczęciem formacji odpowiedzialnie ocenić, czy będzie w stanie pogodzić życie rodzinne, pracę zawodową, formację oraz przyszłą posługę. Decyzja ta powinna być podejmowana wspólnie z żoną i z uwzględnieniem dobra całej rodziny.
Chcesz się zgłosić?
Sprawdź najpierw wymagania stawiane kandydatom oraz listę wymaganych dokumentów. Gdy będziesz gotów, wypełnij formularz zgłoszeniowy — to pierwszy krok w procesie rekrutacji.