Homilia papieża Franciszka na Jubileusz Diakonów

23 lutego 2025 roku, w VII Niedzielę Zwykłą, w Bazylice św. Piotra odbyła się Msza św. kończąca Jubileusz Diakonów, połączona ze święceniami diakonatu. Homilię przygotowaną przez papieża Franciszka odczytał ks. abp Rino Fisichella.

Myśl przewodnia: bezinteresowność

Papież streścił przesłanie czytań tego dnia jednym słowem: bezinteresowność. Wokół tego fundamentalnego wymiaru życia chrześcijańskiego i posługi diakońskiej zbudował całą homilię, rozwijając go w trzech aspektach: przebaczeniu, bezinteresownej służbie i komunii.

Przebaczenie

Franciszek nazwał głoszenie przebaczenia podstawowym zadaniem diakona, niezastąpionym elementem życia Kościoła i warunkiem ludzkiego współistnienia, przywołując słowa Jezusa: „Miłujcie waszych nieprzyjaciół” (Łk 6, 27). Podkreślił, że trzeba umieć przebaczać i prosić o przebaczenie, odbudowując relacje i nie wykluczając ze swojej miłości nawet tych, którzy atakują i zdradzają — świat, w którym wobec przeciwników istnieje tylko nienawiść, jest światem bez nadziei i przyszłości. Diakon, ze względu na swoją posługę bliską peryferiom, ma dostrzegać we wszystkich, także w błądzących, brata i siostrę zranionych na duszy, potrzebujących pojednania. Jako biblijne przykłady tej postawy papież wskazał lojalną miłość Dawida wobec prześladującego go Saula, śmierć diakona Szczepana przebaczającego oprawcom oraz samego Jezusa na krzyżu, modlącego się za tych, którzy Go ukrzyżowali.

Bezinteresowna służba

Drugi aspekt oparty jest na słowach Jezusa: „Czyńcie dobrze i pożyczajcie, niczego się za to nie spodziewając” (Łk 6, 35). Dla diakona — mówił Franciszek — nie jest to sprawa drugorzędna, lecz istotny wymiar jego istnienia: ma być „rzeźbiarzem” i „malarzem” miłosiernego oblicza Ojca, świadkiem tajemnicy Boga w Trójcy, tak jak sam Jezus, który mówił o sobie: „Ja jestem pośród was jako ten, kto służy” (Łk 22, 27) i „Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć” (Mk 10, 45). Papież zachęcił diakonów, by tej służbie towarzyszył uśmiech, bez narzekania i szukania uznania, we wzajemnym wsparciu, także w relacji z biskupami i kapłanami. Ich wspólne działanie ma być „mostem łączącym ołtarz z ulicą, Eucharystię z codziennym życiem ludzi”, a miłość — jak podsumował — „najpiękniejszą liturgią”, liturgia zaś „najpokorniejszą służbą”.

Komunia

Trzeci aspekt to komunia, która rodzi się właśnie z bezinteresowności: dawanie bez oczekiwania czegokolwiek w zamian tworzy więzi między ludźmi. Papież przywołał postać św. Wawrzyńca, patrona diakonów, który na żądanie wydania skarbów Kościoła wskazał ubogich, mówiąc: „Oto nasze skarby!”. Komunię buduje się słowem, ale przede wszystkim czynem — mówiąc bratu i siostrze: „jesteś dla nas ważny”, „kochamy cię”, „chcemy, abyś uczestniczył w naszej drodze i naszym życiu”. Franciszek nazwał to jednym z najpiękniejszych przejawów Kościoła synodalnego i „wychodzącego”.

Zakończenie

Na koniec papież zwrócił się do kandydatów mających przyjąć święcenia, podkreślając, że wraz z diakonatem „zejdą” po stopniach posługi, a nie „wstąpią wyżej” — bo święcenia nie wynoszą, lecz uczą uniżenia i ogołocenia z siebie. Homilię zakończył zawierzeniem wszystkich diakonów Maryi, Służebnicy Pańskiej, oraz św. Wawrzyńcowi, z prośbą, by pomagali im być apostołami przebaczenia, bezinteresownymi sługami braci i budowniczymi komunii.

Pełny tekst homilii dostępny jest na oficjalnej stronie Stolicy Apostolskiej.